نقد شخصیت کیخسرو بر اساس نظریه آبراهام مزلو

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی و شاغل آموزش و پرورش دزفول (نویسندۀ مسئول).
2 استادیار روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول.
3 کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی، شاغل آموزش و پرورش دزفول.
چکیده
روان‌شناسان انسانگرا، در نظریه‌های خود، برخلاف رفتارگرایان و روان‌کاوان، نگرشی مثبت و غایی نسبت به انسان دارند. در این پژوهش با توجه به تجربه‌های عرفانی و کمال‌طلبانة کیخسرو در نظر داریم نگاهی روان‌شناختی به زندگی و رفتار او داشته باشیم و ویژگی‌های رفتاری او را با نظریه سلسله مراتب نیازهای آبراهام هارولد مزلو انطباق دهیم و او را به عنوان فردی که به مرحلة خودشکوفایی رسیده، معرفی کنیم. در این بررسی او با شش ویژگی افراد خودشکوفا از جمله؛ مسأله‌مداری، علاقة اجتماعی، تجربیات والا و عرفانی، روابط بین فردی عمیق و صمیمانه، ساختار منشی دمکراتیک و کناره گیری و خلوت گزینی هماهنگی دارد.

کلیدواژه‌ها


دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 3
سال دوم، شمارۀ دوم، پیاپی سوم، پائیز و زمستان 1403
آبان 1403
صفحه 53-66