Journal of Heroic Literature

Journal of Heroic Literature

Frustration and aggression in Esfandiar''''s behavior based on the text of Shahnameh

Document Type : Original Article

Authors
1 PhD in Persian language and literature, Islamic Azad University, Arak branch. (Corresponding author)
2 Assistant Professor of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Arak Branch.
10.22034/heroic.2023.1.1.01
Abstract
Esfandiar, the young and powerful Prince of Persia, was the true son of his domineering father; Goshtasp, his father, had hunger of power. He could not easily give the royal throne as fee to Esfandiar because of his self-sacrifice. He disappointed his son in achieving what he had promised. This article tries to analyze the psychological consequences of this failure in Esfandiar in an analytical manner. The following questions are also answered: How did failing to reach the royal throne affect the behavior of Esfandiar as one of the heroes of the Shahnameh? And how did he manage to soothe his mental and inner ailments. In the psychoanalytic school, the assumption of frustration-aggression has been proposed. And its aim is this: Whenever anyone fails to achieve a goal, the motivation for aggression increases. Aggression is defined as behavior that can lead to personal, spiritual, physical or property damage. And it happens when a barrier is created toward the presence of the desired object and the psychological pressure of his frustrations is gathered inside him. This is unconsciously shown as the expression of aggression in his manner. So, without being aware of his accumulated anger, by using the psychological defense mechanism of displacement, he vent his anger on Rustam, who was not his source of failure. Therefore, he could not be flexible with Rustam and his rational proposals to prevent a disaster.
Keywords

  1.  آذربایجانی، مسعود و همکاران. (1385)، روان‌شناسی اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، چاپ دوم، تهران: سمت.
  2.  اتکینسون، ریتال و ریچارد اتکینسون و ارنست هلیگارد. (1371)، زمینۀ روان‌شناسی جلد 1 و 2، ترجمۀ محمدنقی براهنی و دیگران، چاپ ششم، تهران: رشد.
  3. اتکینسون، ریتا. ل و همکاران. (1389)، خلاصۀ زمینۀ روان‌شناسی هیلیگارد، ترجمۀ مشهدی فراهانی و مژگان سپاه‌منصور و مینا فراهانی، چاپ دوم، تهران: نشر وانیا.
  4. اسلامی‌ندوشن، محمدعلی. (1348)، زندگی و مرگ پهلوانان، تهران: انجمن آثار ملی.
  5.  اسمیت، مانوئل جی. (1370)، روان‌شناسی اعتراض، ترجمۀ مهدی قراچه‌داغی، چاپ چهارم، تهران: جمال-الحق.
  6. بهار، مهرداد. (1376)، پژوهشی در اساطیر ایران، چاپ دوم، تهران: آگاه. 
  7.  توکلی، مهین. (1380)، شیوه‌های مقابله با استرس و ارتباط آن با سلامت روانی، چاپ اول، شیراز: قو.
  8. ثروت، منصور. (1385)، آشنایی با مکتب‌های ادبی، چاپ اول، تهران: سخن.
  9. حمیدیان، سعید. (1383)، درآمدی بر اندیشه و هنر فردوسی، چاپ دوم، تهران: ناهید. 
  10.  حیدری، علی و قاسم صحرایی. (1395)، «نکته‌ای تازه در فرزندکشی گشتاسپ»، فصلنامۀ ادبیات عرفانی و اسطوره‌شناختی، سال دوازدهم، شمارۀ چهل‌وسوم، صص 114 -85.
  11. سرامی، قدمعلی. (1388)، از رنگ گل تا رنج خار، شکل‌شناسی داستان‌های شاهنامه، چاپ پنجم، تهران: علمی و فرهنگی.
  12. سعیدی‌سیرجانی، علی‌اکبر. (1377)، بیچاره اسفندیار، چاپ اول، تهران: پیکان.
  13. سیاسی، علی‌اکبر. (1371)، نظریه‌های شخصیت یا مکاتب روان‌شناسی، چاپ اول، تهران: دانشگاه تهران.
  14. سیدحسینی، رضا. (1391)، مکتب‌های ادبی، جلد 1 و 2، چاپ شانزدهم، تهران: نگاه.
  15. شالیت، بن. (1373)، روان‌شناسی رزم و درگیری، چاپ اول، تهران: صریر. 
  16. شعاری‌نژاد، علی‌اکبر. (1371)، درآمدی به روان‌شناسی انسان، چاپ اول، تهران: آزاده.
  17. شمیسا، سیروس. (1392)، مکتب‌های ادبی، چاپ چهارم، تهران: قطره.
  18. شولتز، دوان پی و سیدنی الن شولتز. (1372)، تاریخ روان‌شناسی نوین، جلد 1 و 2، ترجمۀ علی‌اکبر سیف و همکاران، چاپ دوم، تهران: رشد.
  19. صفا، ذبیح‌الله. (1390)، حماسه‌سرایی در ایران، چاپ پنجم، تهران: فردوس.
  20. صناعی، محمود. (1370)، فردوسی استاد تراژدی، مجموعه مقالات فردوسی و شاهنامه، به کوشش علی دهباشی، چاپ اول، تهران: مدبر، صص 337 -309. 
  21.  صنعتی، محمد. (1385)، صادق هدایت و هراس از مرگ، چاپ چهارم، تهران: مرکز.
  22. فرانس ایریگوین، ماری. (1388)، خشونت ایذایی در زندگی روزمره، آزار روانی، ترجمۀ کیان فروزش، چاپ اول، تهران: دایره.
  23. فردوسی، ابوالقاسم. (1375)، شاهنامه، جلد 5، تصحیح جلال خالقی‌مطلق، کالیفرنیا:مزدا.
  24. کاپلان، هارولد و بنیامین سادوک. (1373)، خلاصۀ روان‌پزشکی، علوم رفتاری– روان‌پزشکی بالینی، ج 4، 3، 2، 1، ترجمۀ نصرت‌اله پورافکاری، چاپ دوم، تهران: آزاده.
  25. گنج‌بخش زمانی، سعید. (1386)، «چشمان باز بستۀ اسفندیار»، فصلنامۀ ادبیات عرفانی و اسطوره‌شناختی، سال سوم، شمارۀ ششم، صص 13 -1.
  26.  ماهر، فرهاد. (1383)، «رفتارهای پرخطر در اوقات فراغت جوانان، روندها و الگوها»، فصلنامۀ مطالعات جوان، شمارۀ ششم، بهار 83، صص 144 -118.
  27. مسکوب، شاهرخ. (1384)، مقدمه‌ای بر رستم و اسفندیار، تهران: امیر‌کبیر.
  28. منصور، محمود و پریرخ دادستان. (1371)، روان‌شناسی ژنتیک 2، روان‌تحلیل‌گری تا رفتارشناسی، چاپ دوم، تهران: ژرف.
  29. منصور، محمود، پریرخ دادستان و مینا راد. (1365)، لغت‌نامۀ روان‌شناسی، چاپ اول، تهران: ژرف.
  30. نریمانی، محمد. (1383)، اختلالات رفتاری کودکان و نوجوانان، چاپ دوم، اردبیل: نیک‌افروز.