بررسی ظاهر، صفات، اعمال، رفتار، افکار، هیجانات و انگیزههای یک شخصیت، به‌تنهایی و یا در تعامل با دیگران، از مباحث شخصیت پردازی در ادبیات و روان‌شناسی داستان است که با شناخت آن‌ها میتوان گفت که یک نویسنده تا چه حد در پرداخت و واقعی جلوه‌دادن شخصیت داستانی‌اش موفق بوده‌است. در این مقاله چند شخصیت شاهنامه از جنبه های داستانی (ادبی و روان‌شناسی)؛ مانند جامع و ساده‌بودن، ایستا و پویا بودن (تحوّل)، ساختار و بافت، صفات، انحصارطلبی‌بودن یا جمعی‌بودن، اخلاق و نوع‌دوست‌بودن و احساسات دیگری چون تحقیرشدگی، اضطرابی و غیره مورد تحلیل قرار گرفته اند تا میزان دقت و مهارت فردوسی در شخصیت پردازی مشخص شود. نتایج به‌دست‌آمده حاکی از توجه بسیار فردوسی در واقعی نشان‌دادن رفتار و افکار شخصیتهاست؛ تا آنجا که طبیعیترین عملکردها از هر شخصیت، در هر موقعیت دیده می‌شود. در این تحقیق، شخصیتپردازی ادبی و عملکرد شخصیت‌ها، از لحاظ روان‌شناسی، به شیوۀ توصیقی- تحلیلی با رویکرد انتقادی بررسی شده‌است.
عدالت کاشی، فروزنده و جعفریه، مهناز. (1402). تحلیل داستانی و روان‌شناسی شش شخصیت از دوره پهلوانی شاهنامه. ادبیات پهلوانی، 1(1)، 31–46. https://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.03
MLA
عدالت کاشی، فروزنده، و جعفریه، مهناز. "تحلیل داستانی و روان‌شناسی شش شخصیت از دوره پهلوانی شاهنامه"، ادبیات پهلوانی، 1، 1، 1402، 31–46. doi: 10.22034/heroic.2023.1.1.03
HARVARD
عدالت کاشی، فروزنده، و جعفریه، مهناز. (1402). 'تحلیل داستانی و روان‌شناسی شش شخصیت از دوره پهلوانی شاهنامه'، ادبیات پهلوانی، 1(1), pp. 31–46. doi: 10.22034/heroic.2023.1.1.03
CHICAGO
عدالت کاشی، فروزنده و جعفریه، مهناز، "تحلیل داستانی و روان‌شناسی شش شخصیت از دوره پهلوانی شاهنامه." ادبیات پهلوانی، 1 1 (1402): 31–46, doi: 10.22034/heroic.2023.1.1.03
VANCOUVER
عدالت کاشی فروزنده، جعفریه مهناز. تحلیل داستانی و روان‌شناسی شش شخصیت از دوره پهلوانی شاهنامه. ادبیات پهلوانی. 1402;1(1):31–46. doi: 10.22034/heroic.2023.1.1.03
