در پهنۀ ادبی ایرانزمین، شاهنامۀ فردوسی که از بزرگترین آثار حماسی جهان به شمار میآید، همواره در میان اقوام مختلف ایرانی جایگاهی ویژه داشتهاست؛ تا آنجا که به فکر بازسرایی این اثر فاخر به زبان خود برآمدهاند. این توجه در میان قوم کرد، بهلحاظ ویژگیهای نزدیک فرهنگی و زبانی، بیشتر است. بنمایۀ اکثر مضامین غنایی؛ از جمله رثا، ریشه در باورهایی دارد که شناخت آنها میتواند ما را به آبشخورهایی فرهنگی و جامعهشناختی رهنمون باشد و از آنجا که تأثیر زبان و فرهنگ در این بازگردانی نمود مییابد، تلاش شده است تا در داستانهای مشترک شاهنامۀ کردی الماسخان کندوله ای و شاهنامۀ فردوسی، نمونه ابیات با محتوای مرثیه استخراج گردد؛ آنگاه علاوه بر مشخصکردن بسامد موضوع، ضمن تبیین وجوه اشتراک و تمییز وجوه افتراق و چگونگی مراسمات تدفین و سوگواری، میزان تأثیرپذیری سرایندۀ شاهنامۀ کردی در بازگردانی داستانها، از نظر زبانی و فرهنگی، واکاوی گردد.
رادمرد,مصطفی و کزازی,میرجلال الدین . (1402). تحلیل مرثیهسرایی در شاهنامة فردوسی و شاهنامة کردی. ادبیات پهلوانی, 1(1), 65-84. doi: http://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.05
MLA
رادمرد,مصطفی , و کزازی,میرجلال الدین . "تحلیل مرثیهسرایی در شاهنامة فردوسی و شاهنامة کردی", ادبیات پهلوانی, 1, 1, 1402, 65-84. doi: http://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.05
HARVARD
رادمرد مصطفی, کزازی میرجلال الدین. (1402). 'تحلیل مرثیهسرایی در شاهنامة فردوسی و شاهنامة کردی', ادبیات پهلوانی, 1(1), pp. 65-84. doi: http://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.05
CHICAGO
مصطفی رادمرد و میرجلال الدین کزازی, "تحلیل مرثیهسرایی در شاهنامة فردوسی و شاهنامة کردی," ادبیات پهلوانی, 1 1 (1402): 65-84, doi: http://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.05
VANCOUVER
رادمرد مصطفی, کزازی میرجلال الدین. تحلیل مرثیهسرایی در شاهنامة فردوسی و شاهنامة کردی. ادبیات پهلوانی, 1402; 1(1): 65-84. doi: http://doi.org/10.22034/heroic.2023.1.1.05
ادبیات پهلوانی